امروز : 97/09/21
ساعت : 03:23

چرا "اسم" مهم است؟!

 چرا

محمد ماکویی: مهران مدیری با نامی که در کار جدیدش بر یک سگ نهاد موجی از انتقادات مردمی را در شبکه های اجتماعی متوجه خویش نمود و برای نگارنده این سوال را بوجود آورد که براستی چرا برای ما ایرانیها "اسم" تا این اندازه مهم است؟!


واقعیت این است که برای اهالی ایران زمین نام گذاری و اینکه به چه نامی نامیده شوند همواره امری مهم بوده است ,خواه این نامگذاری به فرزند مربوط شود و خواه مختص انتخاب نام دلخواه شرکت باشد.

هر چند در این دو مورد ظاهرا کوچکترین تفاهمی مابین سازمان هایی که احوال و اسناد آدم ها را ثبت می کنند وجود ندارد و اگر اولی تلاش می کند تا با عدم پذیرش اسم هایی که معمولی نبوده و عقل جن هم به آن ها نمی رسد,حال پدر و مادرها را بگیرد, دومی ترجیح می دهد آن نام هایی را پذیرش نماید که خاص و منحصر به فرد هستند و دیگر شرکت ها هنوز به اینکه تحت آن نام ها شناخته گردند,مفتخر نشده اند.

با این حساب اگر مجددا تعریف "اسم" را در خاطرمان زنده گردانیده و آن را چیزی بگیریم که وجه تسمیه اشخاص یا اشیا قرار گرفته و به دیگران این امکان را می دهد که آن ها را راحت تر تمیز داده و سوا نمایند, باید بپذیریم که با نگاه دولتی حاکم در کشور ما اشیا بیش از اشخاص ارزشمند هستند و به همین دلیل هم هست که اگر شناسایی و تشخیص یک شی از سایر اشیا برایمان بسیار اهمیت دارد,اشخاص همان بهتر است که از بدو امر معمولی بودن نامشان را تجربه نموده و در میان سایر کسان هم نام خویش , مفقود شده و به حساب نیایند.

قطعا نگرش فوق,نگاه پدر و مادرها نیست و به همین علت آنها آنقدر برای نامگذاری منحصر به فرد فرزند دلبند تلاش به خرج داده و انرژی صرف می کنند که دیگر توش و توانی برای ادامه راه و تعلیم و تربیت فرزندان,که آن ها را هم جدی بگیرند,برایشان باقی نمی ماند.

متاسفانه باید پذیرفت که در کشور ما "اسامی" سرنوشت و سرگذشت بسیاری از افراد را رقم زده و می زنند! به همین خاطر است که خیلی از ما آدم هایی را می شناسیم که چون از نامشان خجالت می کشیده اند قید دانشگاه را زده اند و یا از آنجایی که می خواسته اند نامشان روی کارت ورود و خروج به گونه ای دیگر ثبت شود, سر کار نرفته اند و از لذت اینکه دستشان توی جیب خودشان برود بی بهره مانده اند.

به همین دلیل بسیاری از افراد ضمن حفظ اسم شناسنامه ای و انتخابی پدر و مادر,نام دومی هم برای خود برگزیده اند تا نزد دوست و آشنا با آن نام معرف حضور گردند.بدینوسیله ایشان بر آن شده اند تا با انتخاب نامی دلبخواه,مختصر نقشی هم در تعیین سرنوشت خویش داشته باشند.

در سال های پس از پیروزی انقلاب, دانشگاه صدا و سیما کوششی چشمگیر به خرج داد تا به برکت ساخت فیلم ها و سریال هایی که با اعلام اسامی,آخرشان را به راحتی می شد به درستی حدس زد, نقش نام ها و اسامی را در سرنوشت افراد ,بسیار پر رنگ تر از آنچه در واقعیت وجود دارد, معرفی نماید.هر چند این نسخه با عدم انطباق با واقعیت های موجود در جامعه چندان افاقه نکرد و مردمی که بسیاری از آدم های خوش نام را یا پشت میله های زندان مشاهده کردند و یا تحت تعقیب پلیس دیدند,متوجه شدند که خوبی و بدی آدم ها را خیلی هم نمی شود از اسمشان تشخیص داد.

از سوی دیگر بودند کسانی که نام هایی چون "مارمولک","پلنگ" و "کفتر باز" را پشت بند اسم های خوبشان نمودند تا بدینوسیله در کوی و برزن و محله از هم نامان خویش بخوبی تمیز داده شوند!

باید پذیرفت که بسیاری از ما از یاد برده ایم که این اسم ها نیستند که به آدم ها شان و اعتبار می بخشند بلکه این انسان هایند که اسامی را دارای ارزش می نمایند.به عنوان نمونه این نام محمد نیست که-نعوذ بالله-به حضرت رسول شان و شوکت بخشیده بلکه این حضرت پیغمبر است که محمد را آنچنان نامی مبارک ساخته که دارندگان این نام به اسمشان افتخار می کنند.به عبارتی دیگر اگر حضرت رسول نامی غیر از محمد داشت,هم اینک این دیگران بودند که از هم نام بودن با آخرین فرستاده خدا بر خویشتن بالیده و به اسم خود مباهات می نمودند.

جالب اینکه در کشورهای دیگر اسامی به اندازه کشور ما حساسیت بر انگیز و مهم نیستند.
به عنوان نمونه قدیمی ها ستاره ای هالیوودی را به نام "بریژیت باردو" به یاد دارند که در زمان حضور ستاره هایی چون سوفیا لورن, الیزابت تایلور, جینالولو بریجیدا و مرلین مونرو شهرتی برای خود به هم زده بود.

شنیده ها حاکی از آن است که در همان زمان ها در تهران سینمایی به نام "سینما ب.ب" وجود داشت که همیشه و یا بیشتر وقت ها فیلم های این ستاره جذاب را به نمایش می گذاشت!
جالب است که بدانید "باردو" به زبان فرانسه قاطر معنا می دهد و با این حال این نام هرگز باعث منزوی شدن "بریژیت" نشد و موجبات اینکه ستاره فرانسوی همیشه و هر آن هراسان اینکه نامش را صدا بزنند ,فراهم ننمود!

شاید ما ایرانیها هنوز قادر نباشیم در باره اسامیمان ,به سادگی "این فقط یک اسم است" بگوییم,اما بد نیست که دست کم کمی از حساسیت های اسمیمان را کم کرده و اگر فرصتی بهمان دست داد به این بیندیشیم که آیا اینکه امروزه دلمان را به دریاچه ای به نام ارومیه که وجود خارجی ندارد خوش کرده ایم بهتر است و یا اینکه کماکان دریاچه ارومیه مان را داشتیم ,اما اسمش چیز دیگری می بود؟!
منبع :برای رفتن به صفجه اصلی مطلب کلیک کنید تابناک

نام :

ایمیل :

*نظر شما :

*کد امنیتی :

اگر ناخوانا است کلیک کنید ارسال